مرا تا می دهد چشم تو جام باده، می نوشم

چنان از درد می غلتم که رنجوری به بالینی

تویی هم حور و هم غلمان تویی هم خلد و هم کوثر

که هم اینی و هم آنی، و هم آنی و هم اینی

تویی چون ساقی مجلس چه تقوایی چه آیینی

در افتاده ست مرغ دل به چین زلف مشکینت

چو گنجشکی که افتاد ناگهان در چنگ شاهینی