چنان از درد می غلتم که رنجوری به بالینی

به بزمت می نشینم گر فلک می داد امدادی

به وصلت می رسیدم گر قضا می کرد تمکینی

چنان از عشق می نالم که مجنونی به زنجیری

تویی هم حور و هم غلمان تویی هم خلد و هم کوثر

که هم اینی و هم آنی، و هم آنی و هم اینی

مرا تا می دهد چشم تو جام باده، می نوشم