که هم اینی و هم آنی، و هم آنی و هم اینی

چنان از عشق می نالم که مجنونی به زنجیری

چنان از درد می غلتم که رنجوری به بالینی

تویی هم حور و هم غلمان تویی هم خلد و هم کوثر

مرا تا می دهد چشم تو جام باده، می نوشم

تویی چون ساقی مجلس چه تقوایی چه آیینی

در افتاده ست مرغ دل به چین زلف مشکینت