که آزادی به محبوسی و دل شادی به غمگینی

در افتاده ست مرغ دل به چین زلف مشکینت

چو گنجشکی که افتاد ناگهان در چنگ شاهینی

چنان بر گریه ام لعل می آلود تو می خندد

الا ای طره جانان، من از چین تو در بندم

که سر تا پا همه بندی و پا تا سر همه چینی

فروغی تا صبا دم می زند از خاک پای او