رخت در پای خم انداز و می افکن به سبوی

تازه کن عهد کهن با صنم باده فروش

باده کهنه بی آشام و گل تازه ببوی

تا نیفکنده سرت کوزه گر چرخ به خاک

در می خانه برو باده دیرینه بنوش

لب دریا بنشین دامن سجده بشوی

صورت حال مرا سرو چمن می داند