می برم رشک نظربازی که از بخت بلند

بر نمی خیزد ز خواب آن سر که بالینش تویی

گاو جولان می نیاید بر زمین از سرکشی

پای آن توسن که اندر خانه زینش تویی

در میان سرو قدان سرو سیمینش تویی

گر ببارد اشک گلگون دیده من دور نیست

کاین گل رنگین دهد باغی که گلچینش تویی