ای که چون حسن تو نبود به جهان کالایی

پنج بیت از شه والاست در این تازه غزل

که بود هوش رباینده هر دانایی

چو قد سرو روانت نبود بالایی

تنم آن روح ندارد که تو تیرش بزنی

خونم آن قدر ندارد که تو دست الایی