تنم آن روح ندارد که تو تیرش بزنی

که بود هوش رباینده هر دانایی

ای که چون حسن تو نبود به جهان کالایی

چو قد سرو روانت نبود بالایی

خونم آن قدر ندارد که تو دست الایی

باغ فردوس نخواهند مقیمان درت

نیست خوش تر ز سر کوی تو دیگر جایی