خونم آن قدر ندارد که تو دست الایی

ای که چون حسن تو نبود به جهان کالایی

چو قد سرو روانت نبود بالایی

تنم آن روح ندارد که تو تیرش بزنی

باغ فردوس نخواهند مقیمان درت

نیست خوش تر ز سر کوی تو دیگر جایی

چهره هم چو مهت را همه شب زیر نقاب