پیش سلطان خیال تو مرا غم میکشت

دود سودای توام قصد سویدا میکرد

نه کسی حال من سوخته دل می پرسید

نه کسی درد من خسته مداوا میکرد

خدمتش تن زده از دور تماشا میکرد

دست برداشته تا وقت سحر خاطر من

از خدا دولت وصل تو تمنا میکرد