خدمتش تن زده از دور تماشا میکرد

نه کسی حال من سوخته دل می پرسید

نه کسی درد من خسته مداوا میکرد

پیش سلطان خیال تو مرا غم میکشت

دست برداشته تا وقت سحر خاطر من

از خدا دولت وصل تو تمنا میکرد

هردم از غصه هجران تو میمرد عبید