از خدا دولت وصل تو تمنا میکرد

پیش سلطان خیال تو مرا غم میکشت

خدمتش تن زده از دور تماشا میکرد

دست برداشته تا وقت سحر خاطر من

هردم از غصه هجران تو میمرد عبید

باز امید وصال تواش احیا میکرد