مقابل دل بدل آئینه شد باز

جدائی از میان زحمت برون برد

فرو خفت از دل آتش های اندوه

فرود آمد ز جان غمهای چون کوه

ز لب جانها درون سینه شد باز

پریروی از برون آلوده شرم

درون سو شعلهای دوستی گرم