درون سو شعلهای دوستی گرم

مقابل دل بدل آئینه شد باز

ز لب جانها درون سینه شد باز

پریروی از برون آلوده شرم

به سوی شاه خود دزدیده می دید

گهی پیدا، گهی پوشیده می دید

رخی اندک به سبزی میل کرده