طبله درون نافه چو از مشک شود

نی چو خراسان که دو سه هفته گلش

آمد و بگذشت چو سیلی ز پلش

وین گل ما بعضی اگر خشک شود

میوه بی خسته که نبود به جهان

برگ که چون میوه بود خورد مهان

موز همان میوه بی خسته نگر