شب از خورشید روشن یافت بازی

سوی مقصود کار از سر گرفتند

چو صبح تیغ زن خنجر برآورد

جهان خفتان زرین در بر آورد

چو قلب کافر از شمشیر غازی

سپاهی تشنه و بی آب و پر گرد

در آن گرد، از خوی خویش، آبخور کرد