سپاهی تشنه و بی آب و پر گرد

جهان خفتان زرین در بر آورد

شب از خورشید روشن یافت بازی

چو قلب کافر از شمشیر غازی

در آن گرد، از خوی خویش، آبخور کرد

رسید اندر مقام حرب که، تیز

ز آب تیز شمشیر آتش انگیز