طره شان دزد ولایت زن است

حاجبی ابروی خوبان بد است

سیمبرانی که تو بینی چو ماه

عقرب جان اند ز زلف سیاه

نرگس شان آهوی شیر افگن است

گر چه همه چشم و چراغ دلند

سوخته داند که چه داغ دلند