نرگس شان آهوی شیر افگن است

سیمبرانی که تو بینی چو ماه

عقرب جان اند ز زلف سیاه

طره شان دزد ولایت زن است

گر چه همه چشم و چراغ دلند

سوخته داند که چه داغ دلند

مایه مهراند ولی کینه جوی