سیمبرانی که تو بینی چو ماه

هست بتان را مژه جاروب دل

دل که بود شیفته ئی از خود است

حاجبی ابروی خوبان بد است

عقرب جان اند ز زلف سیاه

طره شان دزد ولایت زن است

نرگس شان آهوی شیر افگن است