عقرب جان اند ز زلف سیاه

دل که بود شیفته ئی از خود است

حاجبی ابروی خوبان بد است

سیمبرانی که تو بینی چو ماه

طره شان دزد ولایت زن است

نرگس شان آهوی شیر افگن است

گر چه همه چشم و چراغ دلند