دل اندر چیز دیگر بند و می کوش

که طبعم بنده بود و جانم آزاد

ملک گفت اندک اندک پر شد این سیل

به پستی هم بران نسبت کند میل

کش از خاطر کنی عمدا فراموش

چنان آزاد گردی روزکی چند

که ناری بیش یاد این مهر و پیوند