اگر خون ریزمش بر رسم شاهان

عجب ماندند از گفتار شیرین

ملک گفت این وجود خاک بنیاد

خرابم شد ز سنگ انداز فرهاد

مبارک نیست خون بی گناهان

ور این اندیشه را در خویش گیرم

عجب نبود گر از غیرت بمیرم