عجب نبود گر از غیرت بمیرم

اگر خون ریزمش بر رسم شاهان

مبارک نیست خون بی گناهان

ور این اندیشه را در خویش گیرم

بباید رفت راهم را به هنجار

که پایم وارهد ز آشوب این خار

بزرگ امید گفت این سهل کاریست