خون دلش از صفای سینه

او جمله کتاب عشق می خواند

وان لعبت دردمند دل تنگ

دل داده به باد و مانده بی سنگ

پیدا چو می اندر آب گینه

بر چهره ز شرم پرده می دوخت

و آتش به دلش گرفته می سوخت