اینک تن من از آن شکسته ست

هر آبله کافتدت به رفتار

از دیده من تراود آزار

هر سنگ که پهلوی توخسته ست

هر باد که از ره تو خیزد

در سینه من غبار بیزد

من بی تو، چنین به غم نشسته