هر کس پی زندگان گزیند

جان، دوسترت بود ز جانان

از مردمی تو بر نگردم

زان روی که بی وفاست مردم

کس روی گذشتگان نبیند

با آن که کنند ناله و شور

نتوان پس مرده رفت در گور