زان روی که بی وفاست مردم

گیری کم دوست چون گرانان

جان، دوسترت بود ز جانان

از مردمی تو بر نگردم

هر کس پی زندگان گزیند

کس روی گذشتگان نبیند

با آن که کنند ناله و شور