من بیهشم که می دهد از سرو من نشان

بازآن سوار مست به نخجیر می رود

دستم ز کار و کار ز تدبیر می رود

این باد مشک بو که به شبگیر می رود

هر ساعتی که می گذرد قامتش به دل

گویا که در درونه من تیر می رود