گر شور در غم تو چهره عاشق گاهی

چیست آن غنچه که پنهان شده در پیرهنش

دوش جستم ز دهانش خبر آب حیات

گفت باید طلبید ازلب شیرین منش

باز گلگون کند از خون دل خویشتنش

زلف کج طبع تو هندوی بلا انگیز است

چشم سر مست تو ترکیست که یغماست فنش