گویم که یکی دیگر گویی تو که نتوانم

خود را به سر کویت بدنام ابد کردم

ازهر چه جز این کردم از کرده پشیمانم

جانم به فدات آن دم کز بعد دو سه بوسه

گر با تو غمی گویم در خواب کنی خود را

این درد دل است آخر افسانه نمی خوانم

چاک دلم ای محرم چون دوخت نمی دانی