بی لب و پر گهر و چشم کشش می خواهم

او همه گریم و تری و چو تنگ شکری

گرمی و تری در طبع فزاید مستی

او همه چون شکر و می همه گرمی و تری

که بوم چون صدف و جزع به کوری و کری

تا به گوش دلش آن گوهر خوش می شنوی

تا به روی لبش آن روی نکو می سپری