زیرا که ز بی پیرهنی از قبل شرم

وی مر شعرا را ز یمنین تو یساری

بر اسب امید آمده مجدود سنایی

در زیر پی از بهر کفت راهگذاری

در خانه چو خفاش بدو مانده بشاری

از بهر چه گویند فضولان به یکی کنج

چون شپرکی ساخته از روز حصاری