ز دود زنگ ز روح تو زهر در عالم

که اژدها را زهر کشنده نگزاید

چو جوهر فلک از تست روشن و عالی

ز آسیای فلک جوهر تو کی ساید

که دید زهری کو زنگ روح بزداید

چو زهر خوردی و زنده شدی بدانکه همی

زمانه را چو تو آزادمرد می باید