یقین شناس که از بعد ازین دهان اجل

که دید زهری کو زنگ روح بزداید

چو زهر خوردی و زنده شدی بدانکه همی

زمانه را چو تو آزادمرد می باید

به جان پاک تو تا روز حشر نالاید

چنان بپخت همه کارهات زهر که هیچ

به پیش شاه کسی از تو خام ندراید