چون تو به دل زهر شکر داری از خود

بپذیر و تو خود بوذر و سلمان دگر باش

هر چند که طوطی دلت کشته زهرست

آن زهر دهان را تو همه شهد و شکر باش

زهر تن او گردد تو مرد عبر باش

در مکه دین ابرهه نفس علم زد

تو طیر ابابیل ورا زخم حجر باش