تو دیده یعقوب ورا بوی پسر باش

گر خلق جهان ابرهه دین تو باشد

تو بر فلک سیرت ایشان چو قمر باش

آن کس که مر ایوب ترا گرم غم آورد

ور دیو ز لا حول تو خواهی که گریزد

از زرق تبرا کن و با دلق عمر باش