آن کس که مر ایوب ترا گرم غم آورد

او رفت سوی عید تو در عیش نظر باش

گر خلق جهان ابرهه دین تو باشد

تو بر فلک سیرت ایشان چو قمر باش

تو دیده یعقوب ورا بوی پسر باش

ور دیو ز لا حول تو خواهی که گریزد

از زرق تبرا کن و با دلق عمر باش