خور ز رشک کفش به تب لرزه است

بر زمین خراب می چکدش

به لسانش نگر که چون بلسان

روغن دیر یاب می چکدش

که خوی تب ز تاب می چکدش

شب رخ چرخ پر خوی است مگر

که آن خوی از افتاب می چکدش