تا یک دهی به خلق و دو خواهی ز حق جزا

نام کرم به داده روی و ریای خویش

بر داده تو نام کرم کی بود سزا

تا داده را بهشت ستانی سزای خویش

آن را ربا شمر که شمردی عطای خویش

دانی کرم کدام بود آنکه هرچه هست

بدهی بهر که هست و نخواهی جزای خویش