ای دل صلای قرصه رنگین آفتاب

بر آب او صفیر ز کیوان شنیده ایم

در عالمی که راه ز ظلمت به ظلمت است

از نور سوی نور شبیخون گزیده ایم

کز ره بلای آخور سنگین کشیده ایم

ای ساقی الغیاث که بس ناشتا لبیم

زان می بده که دی به صبوحی چشیده ایم