به دخل و خرج دلم بین بدان درست که هست

که سرنگون چو کمانه کند سفینه من

اگر قناعت مال است گنج فقر منم

که بگذرد فلک و نگذرد خزینه من

خراج هر دو جهان یک شبه هزینه من

چو خاتم ار همه تن چشم شد دلم چه عجب

که حسبی الله نقش است بر نگینه من