اگر قناعت مال است گنج فقر منم

چو گم کند به کف آرد دگر قرینه من

نه نه به بحر درم بر فلک کمان نکشم

که سرنگون چو کمانه کند سفینه من

که بگذرد فلک و نگذرد خزینه من

به دخل و خرج دلم بین بدان درست که هست

خراج هر دو جهان یک شبه هزینه من