شعرش به شعر من به قیاس است هم چنین

من کامدم ز خطه تبریز سوی ری

از خوشه سپهر خورم نان گندمین

چونان که جو ز گندم دور است از قیاس

با بان آهوان که گزیند پلنگ مشک

بر شان انگبین که گزیند ترنجبین

با این بیان ز وصف تو امروز عاجزم