چونان که جو ز گندم دور است از قیاس

نان جوین خورد از آن و اکمه زین

من کامدم ز خطه تبریز سوی ری

از خوشه سپهر خورم نان گندمین

شعرش به شعر من به قیاس است هم چنین

با بان آهوان که گزیند پلنگ مشک

بر شان انگبین که گزیند ترنجبین