که چیست عارضه یا من به معرض چه درم

ز تف چو ظاهر تفاح زرد گشت رخم

ز غم چو باطن او پاره پاره شد جگرم

چو گوش این سخنت همچو پیل گوش نمود

نه بی وفات چو ایام یاسمن خوانم

نه زین سپس همه رنگت چو ارغوان شمرم

تو آنچه بینی این بین که با فراغت تو