در گردن من آویز،صد گونه پریشانی

چون رفت دل از دستم،چه سود پشیمانی؟

ساقی،می مهرانگیز،در ساغر جانم ریز

چون مست شوم برخیز،زان طره شورانگیز

ای ماه صبا بگذر،پیش در آن دلبر

گو:ای دل غم پرور،چون نیستی اندر خور

بنشین تو و می میخور،خود را به چه رنجانی؟