به گوشم قول جنگ اول به دستم زلف یار آخر

منم یا رب که جانان را ز ساعد بوسه می چینم

دعای صبحدم دیدی که چون آمد به کار آخر

مراد دنیی و عقبی به من بخشید روزی بخش

چو باد از خرمن دونان ربودن خوشه ای تا چند

ز همت توشه ای بردار و خود تخمی بکار آخر

نگارستان چین دانم نخواهد شد سرایت لیک