نگارستان چین دانم نخواهد شد سرایت لیک

به گوشم قول جنگ اول به دستم زلف یار آخر

چو باد از خرمن دونان ربودن خوشه ای تا چند

ز همت توشه ای بردار و خود تخمی بکار آخر

به نوک کلک رنگ آمیز نقشی می نگار آخر

دلا در ملک شبخیزی گر از اندوه نگریزی

دم صبحت بشارتها بیارد زآن دیار آخر