طلب گار توام در جان و در دل

ندارم تاب دید قربت تو

شب و روزم ز عشقت زار مانده

بگرد خویش چون پرگار مانده

نباشم یک دم از یاد تو غافل

تو درجانی همیشه حاضر ای دوست

توئی مغز و منم اینجایگه پوست